ب - شير خوارگى پانزده باره:
هرگاه شمار شير دادن به پانزده رسيد اين شير گوشت مىروياندوخون پديد مى آورد، اما اگر ده بار شير دادن توانست استخوانى رااستوار گرداند يا گوشتى را بروياند يا خونى را پديد آورد ظاهراً كفايتمى كند ودر غير اينصورت خير.
وبراى هر يك بار شير دادن شروطى وجود دارد بدين شرح:
1 - اينكه يك نوبت شير دادن، عرفاً كامل باشد، وعلامت آن ايناست كه كودك سيرآب مى شود ودهان از پستان برمىگيرد وچه بساخواب او را بربايد، اما اگر از پستان ناراحت شد يا به كسى توجه كردكه با او بازى مى كند وپستان را رها كرد وسپس به خوردن شير روىآورد نوبت جديدى در شير خوارگى شمرده نمىشود ودر واقعتكميل نوبت اول است.
2 - اينكه دفعات شيرخوارگى پى در پى باشد پس اگر دو زنشيرده به تناوب )يكى در ميان( به كودك شير دهند كفايت نخواهدكرد حتى اگر اين دو زن همسر ان يك مرد باشند.
آرى، اگر به كودك مقدار اندكى شير يا قندآب در اثناى شيرخوارگى داده شود به گونهاى كه شير زن شيرده غذاى اصلى اوشمرده شود كه گوشت وخون از آن پديد مى آيد، به توالى زياننمىرسد. اما اگر پديد آمدن گوشت وخون بواسطه غذا ياآشاميدنى، يا بواسطه هر دو آن به علاوه شير شيرده پديد آيد، ايجادمحرميت بعيد مى نمايد.
3 - اينكه شير خوارگى مستقيماً از طريق پستان صورت پذيرد، اماأگر شير را از پستان بدوشند وسپس به كودك بدهند، به نظر غالبفقها موجب محرميت نمى شود، زيرا ديگر رضاع ناميده نمى شودواحتياط بهتر است بويژه اگر با اين شير گوشت وخون پديد آيد.
اما در صورتيكه مكيدن پستان بوسيله لولهاى انجام شود كه بهپستان متصل است زيانى نمى رساند، زيرا فقها اين مورد را رضاعمىشمرند واين قيد در شير خوارگى يك شبانه روز نيز آمده است.
4 - برخى از فقها شرط كردهاند كه شير خوارگى بايد در حيات زنشيرده صورت پذيرد، پس اگر طفل شيرخوار آخرين نوبت شيرش راپس از مرك زن شيرده بخورد كفايت نمى كند، زيرا رضاع ناميدهنمىشود ودر چنين موردى نبايد احتياط ترك گردد.
|
|
