چه هنگام، متعه ترك مىشود؟
10 - از امام صادقعليه السلام روايت شده است كه يكى از اصحاب بهحضرتعليه السلام عرض كرد كه مرا از متعه حالتى دست مىدهد كه ديگرسوگند خوردهام كه هرگز متعه نكنم. امامعليه السلام فرمود: "تو اگر خدا رافرمان نبرى عصيانش كردهاى."(259)
11 - فتح بن يزيد مىگويد از ابو الحسنعليه السلام پيرامون متعه پرسيدموحضرتعليه السلام فرمود: "آن حلال ومباح مطلق است براى كسى كهخداوند او را با ازدواج بى نياز نكرده باشد، پس هركس چنين باشدخود را با متعه از لغزش حفظ كند، پس كسى كه با ازدواج بى نياز شدهباشد متعه براى او مباح است هرگاه از همسرش دور باشد."(260)
12 - محمد بن حسن بن شمون مىگويد: ابو الحسنعليه السلام به يكى ازاصحاب خود نوشت: "بر متعه اصرار نورزيد، وبر شماستبرپاداشتن سنت )نكاح دائم(، پس به جاى بستر وزنهاى خودتان بهمتعه نپردازيد كه زنهايتان كفر مىورزند وتبرى مىجويند ودستوردهنده به اين كار را نفرين مىكنند وبر ما لعن مىفرستند."(261)
13 - كسى از امام باقرعليه السلام درباره متعه سؤال كرد وحضرتعليه السلامفرمود: "متعه امروز همچون ديروز نيست. آنها )يعنى زنانى كه متعهمىشوند( در آن روز مورد اطمينان بودند )از اينكه باعمل زشتخود را آلوده نمىساختند( ولى امروز به آنها اطمينان نمىرود، پسدرباره آنها پرس وجو كنيد."(262)
از اين احاديث به دست مىآيد كه سوگند بر ترك متعه صحيحنيست زيرا سوگند است در ترك اطاعت خدا، وبراى كسى كه خدا باازدواج او را بى نياز كرده بهتر آن است كه به همسر خود بسنده كندمگر هنگامى كه به متعه، نياز احساس كند، اما در صورتى كه وجودمتعه غيرت زن را بر بيانگيزد ودر دين او تغييرى پديد آورد بهتر استمتعه را ترك كند، ونيز چنين است هنگامى كه از عفت وپاكدامنى زنمورد متعه اطمينان نداشته باشد )بويژه در اين روزگار(.
|
|
