ويژگيهاى والاى متعه كننده
حديث شريف:
1 - حسن تفليسى مىگويد: از امام رضاعليه السلام پرسيدم: آيا مىتوانزن يهودى يا مسيحى را متعه كرد؟
حضرتعليه السلام فرمود: "اگر زن مؤمن را متعه كند نزد من محبوبتراست واو احترام بيشترى از زن يهودى يا مسيحى دارد."(269)
2 - عبد اللَّه بن ابى يعفور به نقل از امام صادقعليه السلام مىگويد: ازحضرتعليه السلام درباره زنى پرسيدم كه وضع معلومى ندارد، آيا مىتواناو را عقد متعه كرد يا خير؟
حضرتعليه السلام فرمود: "در آغاز از او درخواست عمل زشت فحشاءكند، پس اگر به فسق وفجور پاسخ مثبت داد او را متعه نكند."(270)
3 - در حديثى از امام صادقعليه السلام آمده است كه نبايد برخى زنان رامتعه كرد وفرمود:
"بر حذر باشيد از زنان كاشفه وداعيه وروسپيان وزنان شوهردار."
راوى گويد: به حضرتعليه السلام عرض كردم: زن كاشفه كيست؟
فرمود: "كاشفه زن هرزهايست كه خانه فساد او معروف وآشكاراست وبا آسانى با او روابط نامشروع برقرار مىگردد."
عرض كردم: داعيه كدام زن است؟
فرمود: "زنى كه ديگران را به سوى خود مىخواند وبه فسادشناخته شده است."
عرض كردم: روسپى كيست؟
فرمود: "زنى كه به زناكارى مشهور است."
گفتم: زنان شوهردار چه كسانى هستند؟
فرمود: "زنانى كه به غير از احكام شرع و سُنَّت پيامبر طلاقگرفتهاند."(271)
4 - در حديثى از امام باقر وامام صادق عليهما السلام رسيده است كهفرمودهاند: "زن روسپى را متعه كن كه با اين كار او را از حرام به حلالآوردهاى."(272)
5 - زراره از امام باقرعليه السلام روايت مىكند كه از حضرتعليه السلام دربارهمردى سؤال نمودند كه از زنى خوشش آمده است وهنگامى كهپيرامون او تحقيق مىكند او را چنين مىيابد كه در زمينه فحشاء موردستايش است.
حضرتعليه السلام فرمود: "باكى نيست اگر با او ازدواج كند وعفيفشبدارد."(273)
6 - در حديثى به نقل از امام صادقعليه السلام آمده است كه مبشر ازحضرتعليه السلام پرسيد: در بيابانى كه در آن كسى نيست زنى را مىبينم،ودر برابر پرسش من اظهار مىدارد كه همسرى ندارد، ومن با اوازدواج مىكنم؟
حضرتعليه السلام فرمود: "آرى، او در مورد مسائل شخصى خودتصديق مىشود."(274)
7 - از امام صادقعليه السلام درباره دختر باكرهاى سؤال كردند كه آيامىتوان او را متعه كرد؟
حضرتعليه السلام فرمود: "باكى نيست اگر بكارت او را ندرد."(275)
8 - بزنطى به نقل از امام رضاعليه السلام نقل مىكند كه فرمود: "دخترباكره جز با اجازه پدرش متعه نمىشود."(276)
تفصيل احكام:
1 - در شرايط عادى بر گزيدن همسر موقت همچون بر گزيدنهمسر دائم، مستحب است، وملاك بر گزيدن آن هم همان ملاكهاىشرعى است كه عبارت است از پاكدامنى وتقوا واخلاق نيكووملاكهاى ظاهرى همچون زيبايى، بكارت ونظاير آن.
2 - جايز است مرد زنى را متعه كند كه از پاكدامنى او اطلاعىندارد، پس از آنكه او را آزمايش مىكند، به اين طريق كه او را بهفحشاء دعوت كند، پس اگر آن زن از پذيرش فحشاء سرباز زد مورداعتماد است. همچنين از طريق ساير راههاى گزينش وتحقيق.
3 - مكروه است زن غير متعهد را متعه كرد، واگر زنى عقد متعه رابه رسميت نشناسد متعه كردن او حرام خواهد بود، واگر مردىفاحشهاى را با هدف اصلاح او به متعه خود در آورد پاداش الهىخواهد داشت.
4 - اگر دختر باكرهاى اختيار دار خود بود، ظاهر، جواز متعهاوست چنان كه ميتوان او را به عقد دائم نيز در آورد، گرچه احوطترك اين كار است.
5 - اگر پدر اين دختر رضايت داد بدون اشكال مىتوان او را متعهكرد ولى با عدم رضايت پدرش بنا به احوط جايز نيست به او دخولكرد كه مبادا به خانوادهاش عيبى رسد.
6 - متعه كردن دختر باكره جايز نيست، اگر ترسيده شود از اينكهاين كار سبب به فساد كشيده شدن دختر شود، يا ضرر وزيانى بهدختر يا خانواده او برساند.
|
|
