2 - ازدواج، ضرورت گريز ناپذير
1 - گروهى را مىبينيم كه هنگام برخورد با فاجعهاى همچون ازدست دادن عزيزى، يا زيانى مالى، يا از دست دادن وطن، از ازدواجسرباز مىزنند. هرگز چنين نيست، بلكه ازدواج پيش از آنكه شهوتباشد يك مسؤوليت است، وآدمى بايد در هر حال مسؤوليت خويشرا ادا كند. در اين زمينه، حديث ظريفى از امام صادقعليه السلام نقل شدهاست كه فرموده: "هنگامى كه يوسف صديقعليه السلام برادرش بنيامين را ديدار كردگفت: اى برادر چگونه توانستى پس از من با زنى ازدواج كنى؟بنيامين گفت: پدرم به من دستور داد وگفت: اگر مىتوانى نسلىداشته باشى كه زمين را با تسبيح الهى زنده كند چنين كن."(438) همين مفهوم در روايتى از پيامبرصلى الله عليه وآله رسيده است: "چه چيزمؤمن را باز مىدارد از اين كه خانوادهاى بر گيرد تا مگر خداوند نسلىرا روزى او كند كه زمين را با)لا اله الا اللَّه( سنگين كند."(439) از همين رو عزب بودن مكروه است. در حديثى از پيامبر آمده:"پستترين مردگان شما عزبها هستند."(440) در حديثى از امام صادقعليه السلام رسيده است كه فرمود پدرم فرمودهاست: "من دوست ندارم كه دنيا وما فيها را داشته باشم، ولى درشبىبدون همسر بخوابم."(441) 2 - انسان نبايد از ترس فقر، ازدواج را رها كند كه اين خود، سوءظنى است به خدا. در آيه كريمه مىخوانيم: )وَأَنكِحُوا الْأَيَامَى مِنكُمْوَالصَّالِحِينَ مِنْ عِبَادِكُمْ وَإِمَائِكُمْ إِن يَكُونُوا فُقَرَاءَ يُغْنِهِمُ اللَّهُ مِن فَضْلِهِ وَاللَّهُ وَاسِعٌعَلِيمٌ(442)). "ومردان وزنان بى همسر را همسر دهيد، وهمچنين غلامان وكنيزانصالح ودرستكاران را، اگر فقير وتنگدست باشند خداوند آنها را از فضلخود بى نياز مىسازد، وخداوند گشايش دهنده و آگاه است." از امام صادقعليه السلام روايت است كه فرموده: "كسى كه از ترس فقرازدواج نكند به مقام خداوند بدگمانى ورزيده است."(443)
|
|