مورد: اول | قبلى | بعدى | آخر | فهرست عناوين | ليست كتابها
برگرفتن انديشه‏ها
انديشه بشرى از واقعيتى سرچشمه مى‏گيرد كه آدمى در آن سر مى‏كند و بنابراين‏پيرو اين واقعيت‏است وبا دگرگونىِ‏آن دگرگونى مى‏پذيرد. شرايط، در حقيقت همان‏است كه معمولاً بر انديشه بشرى حاكميت دارد و در نتيجه در همين انديشه جلوه‏گرمى‏شود. براى مثال اگر براى دو انسان كه در دو مكان و زمان دور از هم، شرايطيكسانى پديد آيد توقّع ما در اين هنگام آن است كه اين شرايطِ همسان دو انديشه‏همسان را به بار آوَرد و اين در حالى است كه كوچكترين تماسى ميان اين دو فردنبوده‏است وميان آن‏دو قرنها فاصله‏زمانى ومسافتهاى دور مكانى‏بوده‏كه كاروانهاى‏بازرگانى و يا وسايل علمى هم قادر به پيمودن آن نبوده‏اند. بنابراين دور نيست كه‏چند هزار سال پيش - مثلاً نُه‏هزار سال پيش - در مصر انسانى همان انديشه‏اى راداشته كه شخصى امسال در هند آن را دارد، در صورتى كه ما شرايط آنها را همسان‏بيانگاريم بى آن كه يكى از آن دو اين انديشه را از ديگرى اقتباس كرده باشد.
براى مثال، انقلاب به دليل وجود شرايط خاص و عوامل معّينى پديد مى‏آيد،پس لاجرم هر جا ستمى در ميان باشد، مبارزه‏اى با آن ستم خواهد بود و هرگاه‏انديشه‏اى يافت كه اين چالش را ساماندهى كند و رهبريى كه اين چالش را تمركزبخشد و بدان سمت و سو دهد، پس همانجا انقلاب شكل خواهد گرفت.
در اختراعات نيز چنين است و چه بسا فردى در يكى از شهرهاى آلمان‏اختراعى كند و فرد ديگرى همان اختراع را در همان سال و حتّى همان ماه در يكى‏از شهرهاى آمريكا ارائه كند، اين هرگز به آن مفهوم نيست كه يكى از آن دو اختراع‏خود را از ديگرى ستانده است.
ما اين‏سخن‏را مى‏گوييم وتا تأكيد كرده باشيم‏بر اين‏كه هيچ‏دورنيست‏انديشه‏هايى‏را يك نابغه يونان باستان فرا پيش نهد و بار ديگر يك فيلسوف مسلمان در سده‏ششم هجرى همان انديشه را مطرح كند و باور ما هرگز چنين نيست كه فيلسوف‏مسلمان، انديشه‏هاى خود را از فيلسوف يونانى ستانده است. آرى، معمولاً تاريخ‏نگاران فلسفه و فرهنگ مى‏كوشند ميان انديشمندان، پيوند برقرار كنند و به محض‏وجود تشابه ميان دو انديشه و يا سبقت يكى بر ديگرى در ارائه اين انديشه ادّعامى‏كنند كه اين انديشمند انديشه‏هاى خود را از آن ديگرى ستانده است. ما به آنهامى‏گوييم انتقال يك انديشه از نسلى به نسل ديگر و از كشورى به كشور ديگر، امرى‏كاملاً شدنى است، به ويژه در روزگار ما كه آكنده از عوامل زمينه‏ساز و ابزار علمى‏پيشرفته است، ليكن اين هرگز بدان معنا نيست كه هر كس، آن انديشد كه ديگران،ناگزير انديشه خود را از آنها ستانده و يا به تقليدشان پرداخته است.


مورد: اول | قبلى | بعدى | آخر | فهرست عناوين | ليست كتابها