مؤمن بانور خداوندى مىنگرد
آيات قرآن كريم و احاديث شريفى كه درباره علم و عقل مىپردازند پرده ازويژگيهاى علم بر مىگيرند كه هفتاد سرباز آن را پاس مىدارند و نيز اين آياتواحاديث عوامل جهل را كه هفتاد پاسدار از آن نگهبانى مىكنند روشن مىسازدوهنگامى كه آدمى اين نگهبانان علم را در خود مىكُشد در واقع، مفهوم آن ايناست كه كار عقل به پايان رسيده است و هنگامى كه نگهبانان جهل در آدمى از ميانبروند جهل نيز با آنان از ميان مىرود و ديگر باز نمىگردد. حديث شريفى از پيامبرصلى الله عليه وآله نقل شده كه مىفرمايد: "مؤمن با نور خداوندى مىنگرد."(79)، زيرا مؤمن براىراندن سپاهيان جهل، سپاهيان و نگاهبانان عقل را به كار مىگيرد. مسير زندگىروزمره آدمى نمونههاى فراوانى دارد كه بر اساس آنها قلب مؤمن بسيارى ازرويدادها را پيش از وقوع آن به آگاهى مؤمن مىرساند، احتمالات و توقّعاتبسيارى را به او خبر مىدهد. او هنگامى كه چشم خويش را مىبندد، بدون شكقلبش همچنان بيناست و اين همان چيزى است كه امروز حسّ ششم ناميدهمىشود و ما بسيارى اوقات با رويدادهايى روبرو مىشويم كه پيش از وقوع آنها بابينش قلب احساسشان مىكنيم. بسيارى اوقات پيش مىآيد كه آدمى هنگام آهنگ خروج از خانه احساسمىكند كه گويى كسى دست او را گرفته و از رفتن او جلوگيرى مىكند، ولى هنگامىكه اين احساس را نوعى وهم يا خرافه مىپندارد و از خانه خارج مىشود بارويدادى منفى روبرو مىگردد، چنانكه مثلاً شخصى را مىبيند كه ديدن او راخوش نمىدارد يا به زمين مىخورد، يا براى او اتّفاقى مىافتد كه موجب ناراحتىاو مىشود. اين مسائل و رويدادها براى مؤمن تصادفى نيست، بلكه نورى است ازسوى خدا كه با آن مىنگرد. از همين رو هنگامى كه مىخواهد از خانه خارج شودوبراى او چيزى پيش مىآيد كه موجب مىشود فال بد بزند آياتى از قرآن كريم راتلاوت مىكند و براى دفع بلا صدقه مىپردازد و با نورى كه خداوند به او ارمغانكرده هشيارى به كار مىزند و آنگاه بر خدا توكل مىكند و گام از خانه بيرون مىنهد.خداوند سبحان انسان را از خطرهاى آينده بر حذر مىدارد، ولى اين به مفهومتسليم در برابر رويدادهاى منتظره نيست، بلكه بايد با نور علم، عقل و آماده شدندر برابر وقوع مشكلات و پرهيز به رويارويى با خطر بپردازد، زيرا عامل بيشترمشكلات، حواس پرتى و از دست دادن خود آگاهى است و مؤمن هنگامى كه بانور خداوندى مىنگرد انديشهاش تنها در انحصار امور خير است و به همين سبب باگزينش راههاى خير اعم از پرداخت زكات اموال، دادن صدقه، يارى به نيازمندانو ديگر راههاى بى نهايت خِير، مشكلات را از خود دور مىكند و در اين هنگام تنهابه چيزى بر مىخورد كه از سوى خداوند براى او خير است، زيرا خير، وزير عقلوشر، وزير جهل است، اين خداوند متعال است كه دلها و شرايط را دگرگونمىكند. خداوند سبحان مىفرمايد: )إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَاتٍ لِلْمُتَوَسِّمِينَ(80)). "همانا در اين نشانههايى است براى مؤمنان آگاه." و "متوسّم" همان مؤمنى است كه حقيقت اشياء را مىبيند.
|
|