فصل چهارم : گردنههايى در راه علم
آنچه از خلال مفاهيم قرآن كريم، احاديث شريف نبوى و سخنان امامانمعصومعليهم السلام هويداست، اين است كه آدمى هنگامى كه مىخواهد حقايق را كشفكند، از جهل و گمراهى دورى گزيند تنها بايد عقل و سپاهيان آن را در كنار جهلوسپاهيان آن بشناسد، زيرا هر چه عقل خويش را روشن سازد و علم، خود به خودآگاهى يابد و آدمى به تواناييش در كشف و شناخت اشياء توجّه يابد، شناخت او ازحقايق فزونى مىگيرد، در نتيجه هدايت و يقين او افزايش پيدا مىكند.
از اينها گذشته رابطه اين صفاتِ پسنديده )سپاهيان عقل( با آنچه ما از علم،عقل، شناخت و فرهنگ سراغ داريم كدام است؟
براى مثال چرا تكبّر سپاهى از سپاهيان جهل است، چرا تواضع و فروتنى اصلعلم و اصل عقل است؟ چرا بردبارى از عقل و از علم است، شتابكارى، خشموجهالت از جهل؟ چرا حديث پيشگفته از امام صادقعليه السلام ميان صفات انسانىهمچون صفت كرم، بخشش، آرامش، عفت، شرم، ميان علم، عقل، شناختونظاير آن پيوند برقرار مىكند؟
|
|
