خدا بزرگتر از آن است كه توصيف شود
گاهى پيرامون چگونگى، ماهيّت اِراده الهى و چگونگىِ آفرينش فعل خدا ازسوى او، رنگ و شكل اراده، سؤال مىشود.
در مقام پاسخ به اين پرسش به سخن پيرامون مخلوق و سكوت درباره خالق دراين خصوص، بسنده مىكنم، زيرا درباره خداوند سبحان گفته نمىشود چگونهوبه كدامين شكل است، زيرا او خود شكل پرداز است نَه شكلپذير، هر كه توهّمكند كه مىتواند ذات و افعال خداوندى را مشخص سازد در كژراههاى ژرف گرفتارآمده است و اين توّهم او را به كفر مىكشاند. قبلاً تأكيد كردهايم كه بهترين ذكرها"سبحانَ اللَّه" يعنى اعتراف به عجز ذكر گوينده است از شناخت ذات الهى و درهمين لحظه اعتراف است كه خداوند سبحان از انوار مقدّس خود نورى را بهبندهاش ارمغان مىكند كه خويش را در پرتو آن بدو مىشناساند. پس هر كه خدا راتوهم كند با كبريايى و عظمت او به ستيز برخاسته است و خداوند براى كسى كه دردرونش ستيز با خالق را نشانده باشد، خويش را نمىنمايانَد، امّا آن بهره مندى كهاين شناخت را در مىيابد و خداوند قلب او را آكنده به نور ايمان مىكند، همانكسى است كه در برابر خدا خضوع مىورزد و به درگاه كبريايىاش فروتنى مىورزدو در فكر رسيدن به درجه خداوندى، ستيز در مقام كبريايى و قدس اونيستوخداوند قدّوس، سُبّوح و منزّه است و بزرگتر از آن است كه توصيف شود.
|
|
