عُصاره عُمر
عُمر مملو است از فرصتهايى كه مانند برق مىآيند ومى روند، حالاينكه عصاره تمام اين فرصتها در لحظات كوتاه عرفات خلاصهمىشود. در عرفات خداوند تقدير را بدست انسان مىدهد تااوخودش تقدير خود را رقم زند، و چه زيباست اگر انسان تقدير خودرا بصورت توبه و بازگشت به صراط مستقيم رقم زند، حال اينكه اينزائر تمام عمر را در جهل به سر برده، بطوريكه نمىداند آيا فردا همزنده است، و آيا زيارت خانه خدا دوباره نصيبش مىشود يا نه؟پس چه چيز شايستهتر از اين است كه قاصد خانه خدا دفتر گناهوعصيان را برخود ببندد، و كتاب نيكى و استغفار را در مقابل خودبگشايد. لحظات بودن در عرفات، لحظات دعا و مسألت به درگاهالهى مىباشد، اگر انسان دراين لحظات خود را پاك كند و دل خود راصفا بخشد خداوند نيز دعاهاى او را خواهد شنيد.
در عرفات بايد مهربانتر و كريمتر بودن خدا از همه موجودات رامورد تأكيد قرار دهيم و روسياهى و فقر خود را در مقابل وى بهيادآوريم. ما هيچ عمل صالحى انجام ندادهايم و به انجام مناسك حجّنمىنازيم چون در واقع خداست كه ما را بدينجا خوانده، ما نيز دعوتاورا به وسيله حضور دراين مكان مقدّس لبّيك گفتهايم، او كه شنواوداناست و بيتوته كردن ما دراين بيابان را شاهد است، شايسته است كهبر ما منّت نهاده و نگاهى رحيمانه به ما بيندازد، نگاهى كه احوال ما را بهبهترين حالها تبديل كند. اوست كه به بندگانش مىفرمايد:
)...ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ...(57)).
"...بخوانيد مرا تا اجابت كنم شما را..."
همچنين مىفرمايد:
)وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَالدَّاعِ إِذَا دَعَانِ فَلْيَسْتَجِيبُوالِيْ...(58)).
"و هرگاه بپرسند از تو بندگان من از من، پس من نزديكم و اجابتمىكنم طلبيدن آنكه مرا مىخواند..."
روايت شده است... كه يكى از اعراب از رسول خداصلى الله عليه وآله پرسيد:اى رسول خدا! آيا پروردگار ما نزديك ماست تا او را نجوى كنيم و يادور است تا ندايش دهيم؟(59) در واقع خدا به بندگانش از هر كسىنزديكتر است. همانگونه كه در دعاى جوشن كبير مىخوانيم "اىكسى كه ناله خسته دلان را مىشنوى"(60) اين جمله به اين معناست كهخداوند با آن جلال و جبروت و كبريا و عظمت از هر كسى به خستهدلان فراموش شده نزديكتر مىباشد. او از رگ گردن نيز به انساننزديكتر است و او مالك عمر انسان و تاريخ مىباشد.
بياييد خدا را بوسيله ادعيه شايسته و مناسب حجّ بخوانيم، بويژه درعرفات، مخصوصاً دعاى عرفه امام حسينعليه السلام. بياييد اشك همچونباران آنحضرت و اهل بيتش را كه دراين بيابان بر گونههاشان مىلغزيدبه ياد آوريم. بياييد آن لحظات را بيادآوريم و ايمان داشته باشيم كهايشان دعاهاى ما را اجابت مىكنند و اين حقيقتاً بزرگترين نعمت براىما به حساب مىآيد، اين يك پيروزى بزرگ مىباشد.
|
|
