از كتاب ملاقات محبوب

تولّدى نو
براى گرفتن نتيجه مطلوب از اداى مناسك حجّ بويژه وقوف درعرفات بايد به نكات مهمّى اشاره كرد:
اوّل - اعتقادى راسخ و استوار نسبت به محورى بودن نقش اين‏روز، در رقم زدن آينده دور و نزديك، در خود بوجود آوريم.
امام صادق‏عليه السلام مى‏فرمايد: "بزرگترين مردم از نظر گناه كسى است كه‏گرد اين خانه طواف كند و دراين مكان -عرفات- وقوف كند سپس گمان‏برد كه خدا او را نيامرزيده است."
اى زائران خانه خدا و اى واقفان در عرفات مگر نمى‏بينيد كه يأس ازرحمت الهى كفر محسوب مى‏شود؟ ذرّه‏اى شكّ به رحمت و غفران وتوبه الهى بر بندگانش گناهى نابخشودنى است. پس در واقع وقوف درعرفات چيزى جز تولّدى دوباره نيست كه خداوند خود آن را مقدّرساخته، و هر شكّ و شبهه‏اى در آن به مثابه مخالفت با اراده الهى تلقّى‏مى‏شود.
دوم - توجّه عميق و آگاهانه به مفاهيم و محتويات ادعيه‏اى كه‏خداوند را دراين ايّام بوسيله آنها مى‏خوانيم، توجّهى در خود مضامين‏بلند ادعيه و متناسب با آنچه از ما خواسته شده، كه همان رحمت‏وآمرزشى است كه انسان را تولّدى دوباره مى‏بخشد.
سوم - برنامه‏ريزى و تفكّر براى ايجاد زمينه‏هاى باقيات الصالحات‏كه از برترين آنها ذريّه صالح مى‏باشد. تربيت كردن انسانهاى مكتبى‏ساختن مدرسه، مسجد، بيمارستان يا كارخانه‏اى كه براى مسلمانان‏وقف شود به نوبه خود كارهايى بسيار بزرگ به شمار مى‏آيد. ولى‏بزرگتر از همه اينها تربيت فرزندان مطابق تعاليم صحيح اسلام ونگهدارى آنها در برابر وسوسه‏هاى شيطانى و انحرافات فكرى و عملى‏مى‏باشد... برنامه‏هاى تلويزيونى و ماهواره‏اى فاسد و مفسده برانگيزكه تربيت غير اخلاقى را در شكم خود جاى داده‏اند، گرگهايى هستنددرّنده كه جوانان ما را از هر سو محاصره كرده‏اند. مطمئنّاً اگر ما برنامه‏تربيتى آگاهانه و عالمانه‏اى براى فرزندان خود پياده نكنيم، آنها در دام‏انحرافات و تربيت غير اخلاقى تا آخرين نفس گرفتار خواهند شد.
بسيار متعجّب و خوشحال شدم.. هنگامى كه در حجّ امسال(61)گروههاى از جوانان و نوجوانان را مشاهده كردم كه با پاكى و بطورآگاهانه به اداى مناسك حجّ مشغول بودند، هنگامى هم كه از حجّ آنها درسالهاى آينده پرسيدم حضور خود را با رغبت در سالهاى آينده‏خواستار شدند. اميداست اين روحيّه ايمانى كه حقيقتاً قلعه‏اى‏مستحكم در برابر انحرافات و گمراهى در بيابان بى‏آب و علف جهل‏مى‏باشد، در نسل جديدمان افزايش يابد. هنگامى كه بين نسل جديدونسل قديم شكاف بيفتد آن وقت است كه جامعه بسوى نابودى پيش‏خواهد رفت، و بايد براى مقابله با آن بهاى گزافى پرداخت. پس‏برماست كه برخوردى آگاهانه و جدّى با اين موضوع داشته باشيم.
پيامبر اكرم‏صلى الله عليه وآله روزى بر بستر جوان محتضرى از انصار حاضرشدند و او را تلقين دادند. جوان هر چقدر كه تلاش كرد نتوانست‏شهادتين را بر زبانش جارى سازد، پس حضرت مادر او را خواستندواز او پرسيدند: آيا شما از فرزندت راضى هستى؟ جواب داد: نه يارسول اللَّه. مادر با وجود ديدن حالت فرزند و عجز او براى گفتن‏شهادتين اظهار مى‏داشت كه هيچگاه از او راضى نخواهد شد. پس‏حضرت اصحابشان را به جمع‏آورى هيزم و بر افروختن آتش امركردند زن با تعجّب درباره آن آتش از پيامبر اكرم سؤال كرد، پيامبرجواب دادند: مى‏خواهم جوان را آتش بزنم. زن گفت: چگونه او راآتش مى‏زنى در حالى كه پسرم است؟ حضرت فرمودند: او رامى‏سوزانم چون تو از او راضى نيستى... با شنيدن اين سخن زن ازفرزندش راضى شد، در آن هنگام رسول خدا به او فرمودند: اى كنيزخدا! همانا آتش آخرت از آتش دنيا شديدتر است، سپس شهادتين برزبان آن جوان جارى شد و عاقبت به خير از دنيا رفت.
برادران و خواهران به خدا ما و شما محكوم به مرگ وفنا هستيم، وآنچه كه از ما باقى مى‏ماند و ما نيز از آن بهره مى‏بريم تلاش و كوششى‏است كه در قالب ترويج آگاهى و نهادينه كردن اخلاق پسنديده درضمن جنبشهاى اجتماعى و تاريخى انجام داده‏ايم. و چه زيباست اگراين جهد و كوشش در قالب آگاه كردن نسل آينده باشد، و آن نسل راپرچمدار اصلاح و نيكى و نهضت اسلامى سازد. جالب است بدانيدهنگامى كه خبر رسيدن شيخ مرتضى انصارى به مقام مرجعيّت به‏گوش مادر وى رسيد، ايشان هيچ واكنشى از خود نشان ندادند وهنگامى كه در مورد اين حالت از ايشان سؤال شد، گفتند: هيچگاه او راشير ندادم مگر اينكه با طهارت بودم...
پس خواهر مؤمن! اين را بدانيد كه در آينده نسلى نو را پرورش‏خواهيد داد و اين نسل را به جامعه عرضه خواهيد كرد، پس تمام همّت‏خود را به تعليم اصول تربيتى صحيح و پايدار بر ارزشهاى اخلاقى‏آگاهانه اختصاص دهيد، بر خلاف آنچه كه از برخى مادرانمان مى‏بينم‏كه فقط به تهيّه غذا و كارهاى مانند آن اكتفا مى‏كنند در حاليكه اين جزجنبه‏اى كوچك از ابعاد مختلف زندگى كودكان و خانواده را دربرنمى‏گيرد. در واقع اكتفا كردن مادران به پختن غذا و امثال اين اعمال‏اهانتى بزرگ را متوجّه آنان مى‏سازد، چه بدانند و چه ندانند، اين اهانت‏فراتر از خطر بزرگى است كه كودكان را در اثر كوتاهى مادران تهديدمى‏كند.
گاهى مى‏بينيم يا مى‏شنويم كه برخى از مادران كودكان خود رامشغول ديدن فيلمهاى كارتونى و خيالى يا شنيدن نوارهاى آواز وموسيقى مى‏سازند تا خود بتوانند به پختن غذا بپردازند... در حاليكه‏اين عين اشتباه مى‏باشد، و زمينه فساد را به وسيله محتواى فاسداينگونه فيلمها در فرزندان خود ايجاد مى‏كنند.
ما در اينجا در عرفات بايستى راه راست و تصوير واضحى براى‏زندگى دنيوى و اخروى خود را ترسيم كنيم، در سوره بقره مى‏خوانيم‏كه:
)...وَتَزَوَّدُوا فَإِنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوَى‏...(62)).
"...توشه برداريد پس همانا بهترين زاد و توشه پرهيزكارى‏مى‏باشد..."
آماده ساختن نسل جديد موافق با اصول قرآن كريم عين تقوى‏واداى حقوق و واجبات الهى مى‏باشد.
چهارم - اصرار و پافشارى در دعاها براى رهايى از آتش جهنّم-همانگونه كه امام حسين‏عليه السلام نيز اينگونه عمل مى‏كردند- و دعاى "رَبَّنَاآتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ" را كه درمشعرالحرام توصيه شده است قرائت كنيم.
حضرت على‏عليه السلام رهايى از آتش را اينگونه توصيف مى‏كنند:
"حاجت من آن حاجتى است كه اگر آن را به من دهى دادن و ندادن‏ديگر حاجتها ضررى به من نمى‏رساند و اگر از دادن آن به من امتناع‏ورزى، برآورده ساختن ديگر حاجتهايم سودى برايم ندارد... و آن‏حاجت رهايى من از آتش است."
اين نشانه‏هاى الهى است كه از هر سو ما را احاطه كرده و هر كس‏فراموششان كند يا خود را به فراموشى آنها بزند سرانجام خداوندبخاطر اين فراموشى از او روى خواهد گرداند. و اين عرفات است دربرابر ما، بياييد آن را محلّ ذكر آيات الهى قرار دهيم، و اين آسمان است‏با درهاى گشاده، و اينان فرشتگان الهى هستند كه مؤمنان راستگو را به‏رحمت و آمرزش و توبه بشارت مى‏دهند. پس مبادا اين فرصت بسياربا ارزش و متحوّل كننده را از دست بدهيم، شايد هيچگاه ديگر اين‏چنين فرصتى نصيبمان نگردد.