مورد: اول | قبلى | بعدى | آخر | فهرست عناوين | ليست كتابها
منفعت بزرگ حجّ‏
چرا خداوند بيت‏اللَّه را محلّ بازگشت و امن و امان براى مردم قرارداد، و چرا ابراهيم خليل مردم را به حجّ دعوت كرد؟ آيا بزرگتر از اين‏منفعتى براى حجّ مى‏توان متصوّر شد كه بزرگان مسلمين در كنار هم‏جمع مى‏شوند، گسستگيها را پيوند مى‏زنند، و در مواضع خود تجديدنظر مى‏كنند؟
در واقع اصلى‏ترين فايده حجّ همين است. و بخاطر همين خداوندحجّ را در يك زمان قرار داد همانگونه كه مى‏فرمايد:
)الْحَجُّ أَشْهُرٌ مَعْلُومَاتٌ فَمَن فَرَضَ فِيهِنَّ الْحَجِّ فَلاَ رَفَثَ وَلاَ فُسُوقَ وَلاَجِدَالَ فِي الْحَجِّ...(65)).
"حجّ در ماههاى معيّنى است پس كسانى كه حجّ را برخود فرض‏كرده‏اند بايد بدانند كه در حجّ آميزش جنسى و گناه و جدال نيست..."
اگر به منهيّات حجّ نگاهى بيندازيم مى‏بينيم كه مهمترين و بارزترين‏آنها چهار دسته مى‏باشند كه عبارت‏اند از: "رفث" به معناى آميزش‏جنسى و تمام مقدّماتش، "جدال"، "نافرمانى" و "صيد و شكار" كه درآياتى ديگر ذكر شده است. منهيّات ديگر احرام نيز از همين چهار موردنشأت يافته‏اند كه ترك آرايش يكى از آنهاست. مستحبّ است انسان درحجّ ژوليده موى باشد. خداوند نافرمانى و گناه را درج حرام شمرد.واين به اين معناست كه فخرفروشى انسانها براى يكديگر در حجّ‏ممنوع مى‏باشد و آن بدين علّت است كه خودخواهى و تفاخر در حجّ‏جايى ندارد.
در حديث شريفى آمده است كه: "هيچ منسكى از مناسك حجّ نزدخدا محبوبتر از سعى نيست زيرا كه ستمكاران در آن خوار و ذليل‏مى‏شوند.(66)"
پس دراين راه تمام اعتبارات، موانع و خودخواهى‏ها سقوطمى‏كنند.. تا همگان از بركات حجّ بهره‏مند شوند.
در سوره مائده هنگامى كه قرآن از قربانى كردن و شتران قلّاده‏داربحث مى‏كند مى‏فرمايد:
)...وَتَعَاوَنُوا عَلَى الْبِرِّ وَالتَّقْوَى‏ وَلاَ تَعَاوَنُوا عَلَى الْإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ...(.
"...و كمك كنيد يكديگر را بر نيكوكارى و پرهيزكارى و كمك‏نكنيد بر گناه و ستم..."
بنابراين هدف از برگزارى مراسم حجّ يكى كردن نيروهاى مامسلمانان مى‏باشد، و اگرا مروز اين تشتّت را مشاهده مى‏كنيم و اگرمى‏بينيم مسلمانى برادر مسلمان خود را به قتل مى‏رساند، بايد درمان‏وعلاج آن را در حجّ بيابيم جايى كه هر مسلمانى در آنجا نماينده‏اى‏دارد، بايد مسلمانان در حجّ يكى شوند وموانع را از سر راه بردارند تافوائد حجّ را نظاره‏گر شوند. و از بزرگترين اين منافع، وحدت و تفاهم‏و دوستى و تعاون بر نيكى و پرهيزكارى و عدم همكارى بر گناه‏ودشمنى مى‏باشد.


مورد: اول | قبلى | بعدى | آخر | فهرست عناوين | ليست كتابها